در همان پس کوچه ها در انتظارت مانده ام

کوچه اما انتهایش بی کسی بن بست اوست

کوچه ای از بی کسی را بی قرارت مانده ام

مثل دردی مبهم از بیدار بودن خسته ام

دربلنداهای یلدا خسته زارت مانده ام

در همان یلدا مرا تا صبح،دل زد فال عشق

فال آمد خسته ای از اینکه یارت مانده ام

فال تا آمد مراگفتی که دیگر،مرده دل

وز همان جا تا به امشب،داغدارت مانده ام

خوب می دانم قماری بیش این دنیا نبود

من ولی در حسرت بردی،خمارت مانده ام

سرد می آید به چشمچشم مست من چشمت وباز

از همین یلدا به عشق به عشق آن بهارت مانده ام

باز محرم رسید، ماه عزای حسین

سینه‌ی ما می‌شود، كرب و بلای حسین

كاش كه تركم شود غفلت و جرم و گناه

تا كه بگیرم صفا، من ز صفای حسین

بخت منی که خوابی وتعبیر تو محال

ای عشق ،ای سرشت من ،ای سرنوشت من!

تقدیر من غم تو وتغییر محال

 جلوه ی تعبد در برابر خالق یکتا بر شما

 مبارک

خداوند بي نهايت است

اما به قدر نياز تو فرود مي آيد

به قدر آرزوي تو گسترده ميشود

و به قدر ايمان تو كارگشا است

به من او گفت فردا می رود اینجا نمی ماند و پرسیدم دلم او گفت : نه تنها نمی ماند به او گفتم كه چشمان تو جادو كرده این دل را و گفت این چشم ها كه تا ابد زیبا نمی ماند به او گفتم دل دریایی ام قربانی چشمت ولی او گفت این دل دائما دریا نمی ماند به او گفتم كه كم دارم تو را رویای كمرنگم

و پاسخ داد او در عصر ما رویا نمی ماند به او گفتم كه هر شب بی نگاه تو شب یلداست ولی گفت او كمی كه بگذرد یلدا نمی ماند به او گفتم قبولم كن كه رسوایت شوم او گفت كسی كه عشق را شرطی كند رسوا نمی ماند و حق با اوست عاشق شو همین و هر چه باداباد چرا كه در مسیر عاشقی اما نمی ماند خدایا خط بكش بر دفتر این زندگی اما به من مهلت بده تا بشنوم آنجا نمی ماند